شنبه دکتر مسعودی نژاد منو از جلسات هفتگیش انداخت بیرون!!!

شنبه دکتر مسعودی نژاد منو از جلسات هفتگیش انداخت بیرون!!!

چون در مورد دانشجوهاش صحبت شد  و اینکه یه سری کارگاه برگزار کنیم و بعدش شروع به انجام پروژه‌های بیوانفورماتیک کنیم تا بتونیم درآمدزایی کنیم. خیلی ناراحت شد و گفت من میدونم که فضای آزمایشگاه خراب میشه اگه این مسائل بیاد داخلش و شما هم لطف کنید که دیگه از این جلسه یا جلسه دیگه تشریف نیارید. این مدتی که اینجا هم بودین اگه چیزی یاد گرفتین حقتون بوده و اگه نه من معذرت میخوام ازتون. من میدونم که اگه این مسائل بیاد داخل آزمایشگاه فضا رو خراب میکنه  و آسیب میزنه.

مثل اینکه بعد این که من ترک کردم جلسه رو، در شروع جلسه دکتر خط و نشون میکشه برای همه دانشجوهاش که با من ارتباط برقرار نکنن، و تا وقتی دانشجو هستن نه کتابی بنویسن، نه کارگاهی بزارن، و مثل اینکه کلا دنبال پول و این چیزا هم نباشن، و همه اینارو بزارن برای بعد دفاع.

اساتید فکر میکنن همه چی رو خودشون بهتر از بقیه میدونن، شاید میدونن. ولی کاش، کاش یه چیز برای ارایه به ما دانشجوها داشتن، یه آینده شغلی، بورس، پولی که داریم برای تزمون خرج میکنیم، کمک موثرشون توی تز حداقل. جدا از اینکه استاد محترم نظرشون این بود، نظر من اینه که ایشون کاملا اشتباه میکنن، و امیدوارم این قضیه زودتر ثابت شه که من درست میگم.

ما رو با یه عالمه وعده فرستادن درس بخونیم، هم خونه دار میشی، هم خونواده دار، احترام کسب میکنی، همه چی بهت میدن. دولت که به فکر ما نیست، استادامون هم به فکرمون نیستن. جامعه هم که کلا فازش یه چیز دیگه‌ست. ما داریم قربانی میشیم، مهم نیست که چقدر زحمت میکشیم، چقدر دست و پا میزنیم، نمیبینن، شاید بخاطر اینه که خودشون توی شرایط خیلی بهتری دانشجو بودن، شاید اون موقع یه محمدرضا شاهی بود که دانشجوهارو بورس میکرده، نمیدونم. ولی من وضعیت خودم و خیلی‌های دیگه رو میدونم، هممون داریم با یه سری مسائل خیلی ابتدایی، مسخره دست و پنجه نرم میکنیم در حالی که یکی مثل ما اون ور آب داره به کارش میرسه، داره خیلی راحت کارش رو انجام میده، بدون اینکه نگران این باشه که کیت آزمایشگاهیش قراره دو برابر شه توی دو ماه، بدون اینکه نگران این باشه که کیت آزمایشگاهیش سه ماهه که توی گمرک گیر کرده و ترخیصش نمیکنن، دلیلش رو هم خدا میدونه که چرا دولت ازین مسخره بازی‌ها در آورده.

ما دانشجوها تنهاییم، این نسل تنهاست، خودمون باید آینده خودمون رو بسازیم، خودمون سرنوشت خودمون رو مشخص میکنیم، خودمونیم که به کارامون ارزش میدیم، هیچ نیازی نیس بزرگتری به ما بگه کارت درسته، یا بخواد تشویقمون کنه یا خرابمون، اصلا مهم نیست، مهم اینه که بدونیم داریم چیکار میکنیم و چی میخوایم.

به همشون نشون میدیم که دارن اشتباه میکنن، ما حق داریم که حداقل شرایط و امکانات رو داشته باشیم تا خودمون رو نشون بدیم، که پیشرفت کنیم، که بسازیم آینده‌ای که حقمونه.

اگه نظری دارین حتما بگین ...